=>>Padaeng Industry.,TAK

HISTORY

The company was established on April 10, 1981 with original registered capital of Bt20 million invested by the Thai public (Ministry of Finance), private investors and Belgian private company Vieille Montagne SA. Padaeng Industry has since engaged in mining and refinery operations with the objective of producing zinc metal and zinc alloys to satisfy customer demand. The company’s mine is located in Mae Sot district, Tak province, which borders Myanmar. The smelter is located in the city of the same province. The roaster plant is located in Rayong and the company’s head office is in Bangkok. The company has also engaged in zinc ore exploration programmes in Thailand and in neighbouring countries.

=>> Panomrung Stone Castle Heaven on the Volcano

Panomrung Stone Castle Heaven on the Volcano

The Panomrung Stone Castle at Buriram province has been considered one of the great wonders built by people as sacrifice for the shrine of the sleeping-valcano Panomrung mountain which means the great mountain whose top is at 1,320 feet above sea level.Location of the Panomrung Stone Castle has been strategically laid out along with cluster of buildings continuously lined up to the main pagoda located at the peak point of the Panomrung mountain which is symbolic representative of the siva's paradise .

The walkway leading to the nakaraj bridge looks like the connection point of earth and heaven. It is considered one of the ancient remains with excellent craftsmanship which is the evidence of civilization of the ancient Khmer empire.As per the tone inscription found at the castle, the Panomrung castle was built based on the believe in Sawai doctrine of Hinduism in which Siva is respected as prophet. The Panomrung mountain is therefore symbolic representative of the Khrai Las mountain which is home of Siva. This shrine was therefore built on the peak of Panomrung mountain or, in other words, on the crater of sleeping volcano.

The name of Panomrung Stone Castle was becoming well know again when there was a public call for the Tab Lang Narayana Bantom Sinthu which had been placed which the Panomrung Stone Castle for many thousand years, but was taken away by someone for display at At institude of Chicaco, USA during the year 2516 B.E.During such time the Fine Art Department had made official request through the Ministry of Foreign Affair to get the Tab Lang Narayana Bantom Sinthu back, Although with the resistance in various ways of the country claimed to be respectful at human right and freedom, Tab Lang Narayana Bantom Sinthu was finally returned to the Panomrung Stone Castle in Thailand without any condition December 2531 B.E. by the cooperation and effort of big mass of people together with several organization from various nationalities.

After such time, Panomrung has continuously been one of the key destinations of visitors until present. Some only want to see the Tab Lang Narayana Bantom Sinthu.It takes a slow, step-by-step walk, from bottom to the top, to enjoy all interesting aspects of the Panomrung Stone Castle. At the middle of the bridge, there is an picture of lotus with eight petals which means eight deities for the eight directions in Hinduism. It is the point of praying for supplication of visitors. From the 1st level of Nakaraj bridge, there is a 52-step stairway up to the courtyard on the mountain peak. The 2nd level of Nakaraj is located at the front gate on the east side where the balconies are connected to each other into the shape of rooms with continuity in length forming up the big rectangular shape around the castle courtyard. There are walls here and there at some distance apart and that makes it not possible to walkthrough along this rectangular.

The Siva Lueng (representative of Siva) of Panomrung castle is located in the middle of the main pagoda with Soma Sutra tube or channel for the holy water from the sacrifice rite for Siva by pouring the holy water on to Siva Lueng and le the water flow through the yoni. The water will be taken by people for their auspicious being.With the value and importance of the Panomrung castle, the Fine Arts Department has registered it as the national ancient remains in 2475 B.E. Some renovation work was done in 2514 B.E. to completion.

There were some developments and improvements and it was changed to be Panomrung Historic Park and Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn was present as chairperson for the opening ceremony on 21 May 2531 B.E.The tradition of walking up Panomrung mountain is the great and beautiful festival. There are some ceremonies of worship to the holy ones according to the ancient custom as well as the parading of Phupateentaralaksami Thevi, Jariya and the 10 divine vehicles to the peak of Phra Wi Harn mountain. It is the great parade with loud music bringing the feeling of joy and fun to people. There is a Hope By dinner at late evening together with the beautiful “Panomrung Tewalai” performance at the Panomrung castle.And this is the historical site that tells stories of religious civilization of the past that brought faith to people, which led to construction of the wonderwork on top of Panomrung mountain until today.

=>> PANOMRUNG

• ปราสาทหินพนมรุ้ง สร้างขึ้นจากหินทรายสีชมพู ตั้งอยู่บนยอดเขาพนมรุ้งสูง 1,320 ฟุตจากระดับน้ำทะเล ชื่อพนมรุ้งแปลว่าภูเขาใหญ่ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 15 – 18 จารึกต่างๆที่นักวิชาการได้อ่านและแปลพอจะสรุปได้ว่า พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 3 กษัตริย์แห่งเมืองพระนคร (พ.ศ.1487 – 1511)ได้สถาปนาเทวาลัยถวายพระอิศวรที่ขาพนมรุ้ง ซึ่งในสมัยแรกๆคงยังไม่ใหญ่โตนัก ต่อมาพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 (พ.ศ.1511 – 1544)ได้ทรงอุทิศที่ดินและข้าทาสถวายแด่เทวสถานพนมรุ้ง ในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 นเรนทราทิตย์ เจ้านายแห่งราชวงศ์มหิทรปุระที่ปกครองดินแดนแถบนี้ (ซึ่งเป็นต้นตระกูลของ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ผู้สร้างนครวัด) ได้สร้างปราสาทแห่งนี้ขึ้นและได้ทรงบำเพ็ญพรตเป็นโยคี ณ ปราสาทพนมรุ้ง• พนมรุ้ง เป็นชื่อดั้งเดิม ซึ่งปรากฏหลักฐานตามศิลาจารึกที่ค้นพบปราสาทแห่งนี้ ปราสาทพนมรุ้งสร้างขึ้นเนื่องในศาสนาฮินดูลัทธิไศวนิกาย ซึ่งนับถือ พระศิวะเป็นเทพเจ้าสูงสุด ดังนั้น เขาพนมรุ้งจึงเปรียบเสมือนเขาไกรลาสที่ประทับของพระศิวะ

• องค์ประกอบและแผนผังของปราสาทพนมรุ้งได้รับการออกแบบให้มีลักษณะเป็นแนวเส้นตรง และเน้นความสำคัญเข้าหาจุดศูนย์กลาง นั่นคือปราสาทประธานซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ด้านขวาของบันไดทางขึ้นสู่ศาสนสถานมีอาคารที่เรียกว่า พลับพลา อาคารนี้อาจจะเป็นอาคารที่เรียกกันในปัจจุบันว่า พลับพลาเปลื้องเครื่อง ซึ่งเป็นที่พักจัดเตรียมองค์ของพระมหากษัตริย์ ก่อนเสด็จเข้าสู่การสักการะเทพเจ้า หรือประกอบพิธีกรรมในบริเวณศาสนสถาน ถัดจากนั้นเป็นทางเดินทั้งสองข้างประดับด้วยเสามียอคล้ายดอกบัวตูมเรียกว่าเสานางเรียง จำนวนข้างละ 34 ต้น ทอดตัวไปยังสะพานนาคราช ซึ่งผังกากบาทยกพื้นสูง ราวสะพานทำเป็นลำตัวพญานาค 5 เศียร สะพานนาคราชนี้ ตามความเชื่อเป็นทางที่เชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับเทพเจ้า สิ่งที่น่าสนใจคือ จุดกึ่งกลางสะพาน มีภาพจำหลักรูปดอกบัวแปดกลีบ อาจหมายถึงเทพประจำทิศทั้งแปด ในศาสนาฮินดู หรือเป็นจุดที่ผุ้มาทำการบูชา ตั้งจิตอธิษฐาน จากสะพานนาคราชชั้นที่ 1 มีบันไดจำนวน 52 ขั้นขึ้นไปยังลานบนยอดเขา ที่หน้าซุ้มประตูระเบียงคดทิศตะวันออก มีสะพานนาคราชชั้นที่ 2 ระเบียงคดก่อเป็นห้องยาวต่อเนื่องกัน เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ารอบลานปราสาทแต่ไม่สามารถเดินทะลุถึงกันได้ เพราะมีผนังกั้นอยู่เป็นช่วงๆ มีซุ้มประตูกึ่งกลางของแต่ละด้าน ที่มุมระเบียงคดทำเป็นซุ้มกากบาท ที่หน้าบันของระเบียงคดทิศตะวันออกด้านนอก มีภาพจำหลักรูปฤาษีซึงหมายถึงพระศิวะในปางที่เป็นผู้รักษาโรคภัยไข้เจ็บ และอาจรวมหมายถึง นเรนทราทิตย์ ผู้ก่อสร้างปราสาทประธานแห่งนี้ด้วย

• ปราสาทประธาน ก่อด้วยหินทรายสีชมพูมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อมุมกว้าง 8.20 เมตรสูง 27 เมตร ด้านหน้าทำเป็นมณฑปโดยมีอันตราละหรือฉนวนเชื่อมปราสาทประธานนี้ เชื่อว่า สร้างโดย นเรนทราทิตย์ ซึ่งเป็นผู้นำปกครองชุมชนที่มีปราสาทพนมรุ้งเป็นศูนย์กลาง ราว พุทธศตวรรษที่ 17 ภายในเรือนธาตุตรงกึ่งกลาง เรียกว่าห้องครรภคฤหะ เป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพที่สำคัญที่สุด ในที่นี้คือ ศิวลึงค์ ซึ่งแทนองค์พระศิวะ เป็นที่น่าเสียดายว่า ประติมากรรมชิ้นนี้ได้สูญหายไป เหลือเพียงแต่ ท่อโสมสูตร คือร่องน้ำมนต์ที่ใช้รับน้ำสรงจากการสักการะศิวะลึงค์เท่านั้น ทางเดินด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปราสาทประธาน มีปราสาทอิฐสององค์และปรางค์น้อย จากหลักฐานทางด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรม กล่าวได้ว่า ปราสาททั้งสามหลังได้สร้างขึ้นก่อนปราสาทประธานราวพุทธศตวรรษที่ 15 และ 16 ตาลำดับ ส่วนทางด้านหน้าของปราสาทประธาน คือทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีอา๕รสองหลัง ก่อด้วยศิลาแลง เรียกว่าบรรณาลัย ซึ่งเป็นที่เก็บรักษาคัมภีร์ทางศาสนา ก่อสร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18 ที่บริเวณหน้าบันและทับหลังของปราสาทประธานมีภาพจำหลักแสดงเรื่องราวในศาสนาฮินดู เช่นพระศิวนาฏราช (ทรงฟ้อนรำ) พระนารายณ์บรรทมสินธุ์อวตารของพระนารายณ์ เช่น พระรามในเรื่องรามเกียรติ์ หรือพระกฤษณะ ภาพพิธีกรรม ภาพชีวิตประจำวันของฤาษีเป็นต้น

• กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนปราสาทพนมรุ้งเป็นโบราณสถานของชาติเมื่อปี พ.ศ. 2475 ประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ต่อมาได้ดำเนินการบูรณะตั้งปี พ.ศ. 2514 จนเสร็จสมบูรณ์ มีการพัฒนาและปรับปรุงดำเนินการเป็นอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ.2531

• ศาสนสถานแห่งนี้ตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟ อาจเป็นเพราะภูเขามีความสูงไม่มากนักและปากภูเขาไฟยังเป็นแอ่งน้ำธรรมชาติอีกด้วย ประการสำคัญคือความเชื่อของคนพื้นถิ่นในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่นับถืออำนาจเหนือธรรมชาติ เชื่อว่าในธรรมชาติมีวิญญาณที่สามารถดลบันดาลให้เกิดสิ่งที่ดีและไม่ดีได้แก่มนุษย์ได้ จึงมีการนับถือภูเขา ป่าไม้ แม่น้ำ ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการดำรงชีวิตในอดีต นอกจากนี้ การสร้างปราสาทบนภูเขายังพ้องกับคตความเชื่อในศาสนาฮินดูที่เปรียบปราสาทหินดั่งเทวาลัยของเทพเจ้าบนยอดเขาพระสุเมรุ ศูนย์กลางแห่งจักรวาล ชุมชนที่เขาพนมรุ้งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ เพราะนอกจากมีบารายหรืออ่างเก็บน้ำ ซึ่งใช้ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของปากปล่องภูเขาไฟเดิมเป็นอ่างเก็บน้ำอยู่บนเขาอยู่แล้ว ที่เชิงเขามีบารายอีก 2 สระ คือสระน้ำหนองบัวบารายที่เชิงเขาพนมรุ้ง และสระน้ำโคกเมืองใกล้ปราสาทเมืองต่ำ สระน้ำบนพื้นราบเบื้องล่างภูพนมรุ้งนี้รับน้ำมาจากธารน้ำที่ไหลมาจากบนเขา นอกจากนี้ยังมีกุฏิฤาษีอยู่ 2 หลัง เป็นอโรคยาศาลที่รักษาพยาบาลของชุมชนอยู่เชิงเขาด้วย บริเวณที่ตั้งของปราสาทพนมรุ้งอาจเคยเป็นที่ตั้งของศาสนพื้นถิ่นมาก่อนที่จะมีการก่อสร้างขึ้นเป็นปราสาท ที่มีความใหญ่โตงดงาม สมกับเป็น กมรเตงชคตวฺนํรุง ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปราสาทพนมรุ้ง อันหมายถึงองค์พระศิวะในศาสนาฮินดูที่กษัตริย์ขอมทรงนับถือ การเปลี่ยนสถานที่เคารพพื้นถิ่นให้เป็นปราสาทกินตามแบบคติขอม น่าจะเกี่ยวเนื่องกับ การเปลี่ยนลักษณะการเมืองการปกครอง ที่ผู้นำท้องถิ่นมีความสัมพันธ์กับกษัตริย์ขอมโดยใช้ระบบความเชื่อมทางศาสนา วัฒนธรรมและวัฒนธรรมท้องถิ่น

• จะเห็นได้ว่าปราสาทพนมรุ้งไม่เพียงแต่จะมีความโดดเด่นในด้านการวางผังที่สัมพันธ์กับภูมิประเทศแล้ว การตกแต่งด้วยภาพจำหลักหินที่ทับหลังและหน้าบันยังเป็นเอกลักษณ์อีกอย่างของปราสาทหินสีชมพูแห่งนี้ นอกจากงดงามด้วยฝีมือช่างแล้ว ยังเผยให้เราได้รู้ถึงเรื่องราวเกี่ยวกับปราสาทแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นภาพที่บอกถึงการเป็นเทวสถานของพระศิวะ ภาพพิธีกรรมต่างๆและภาพเรื่องราวจากมหากาพย์ของอินเดียคือรามายณะและมหาภารตะ เป็นต้น

• ปราสาทพนมรุ้งได้รับการบูรณะด้วยกรรมวิธีอนัสติโลซิส ซึ่งเป็นการบูรณะโบราณสถานโดยทำสัญลักษณ์ของชิ้นส่วนต่างๆก่อนจะรื้ออกเพื่อเสริมรากฐาน และนำชิ้นส่วนต่างๆมาประกอบขึ้นใหม่ตามเดิมซึ่งวิธีการเช่นนี้ใช้กับปราสาทหินหลายแห่ง เช่นปราสาทหินพิมาย ปราสาทพนมวัน เป็นต้น

• ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 (เมษายน) ของทุกปีมีงานประเพณีขึ้นเขาพนมรุ้งซึ่งเป็นงานใหญ่ประจำปี โดยในวันนี้พระอาทิตย์แรกแห่งอรุณจะสาดส่องทะลุผ่านประตูทั้ง 15 ช่องชาวบ้านจะเดินเท้าขึ้นมาเพื่อชมความอลังการที่ผสานระหว่างธรรมชาติและสิ่งก่อสร้างของบรรพชนสถานที่ตั้ง• ปราสาทพนมรุ้ง ตั้งอยู่ที่บ้านตาเป๊ก อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์ เวลาทำการ 06.00 น. – 18.00 น. ค่าเข้าชม ชาวไทย 10 บาท ชาวต่างชาติ 40 บาท การเดินทาง

• จากอำเภอนางรอง ใช้ทางหลวงหมายเลข 24 ประมาณ 14 กิโลเมตร ถึงสามแยกโรงเรียนบ้านตะโกเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 2117 ตรงไปราว 6 กิโลเมตร ถึงบ้านตาเป๊ก แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 2221 อีก 6 กิโลเมตร • รถประจำทางรถโดยสารจากกรุงเทพฯ – เขาพนมรุ้ง ลงที่เชิงเขาแล้วต่อรถสองแถวขึ้นปราสาทรถสายบุรีรัมย์ – นางรอง ลงสถานีนางรองแล้วต่อรถสองแถว

ข้อมูลจาก:http://www.oceansmile.com/

=>> HISTORY THAILAND

HISTORY

Throughout its 800-year history, Thailand can boast the distinction of being the only country in Southeast Asia never to have been colonized. Its history is divided into five major periods
Nanchao Period (650-1250 A.D.) The Thai people founded their kingdom in the southern part of China, which is Yunnan, Kwangsi and Canton today. A great number of people migrated south as far as the Chao Phraya Basin and settled down over the Central Plain under the sovereignty of the Khmer Empire, whose culture they probably accepted. The Thai people founded their independent state of Sukhothai around 1238 A.D., which marks the beginning of the Sukhothai Period

Sukhothai Period (1238-1378 A.D.) Thais began to emerge as a dominant force in the region in the13th century, gradually asserting independence from existing Khmer and Mon kingdoms. Called by its rulers "the dawn of happiness", this is often considered the golden era of Thai history, an ideal Thai state in a land of plenty governed by paternal and benevolent kings, the most famous of whom was King Ramkamhaeng the Great. However in 1350, the mightier state of Ayutthaya exerted its influence over Sukhothai.

Ayutthaya Period (1350-1767) The Ayutthaya kings adopted Khmer cultural influences from the very beginning. No longer the paternal and accessible rulers that the kings of Sukhothai had been, Ayutthaya's sovereigns were absolute monarchs and assumed the title devaraja (god-king). The early part of this period saw Ayutthaya extend its sovereignty over neighboring Thai principalities and come into conflict with its neighbours, During the 17th century, Siam started diplomatic and commercial relations with western countries. In 1767, a Burmese invasion succeeded in capturing Ayutthaya. Despite their overwhelming victory, the Burmese did not retain control of Siam for long. A young general named Phya Taksin and his followers broke through the Burmese and escaped to Chantaburi. Seven months after the fall of Ayutthaya, he and his forces sailed back to the capital and expelled the Burmese occupation garrison.

Thon Buri Period (1767-1772) General Taksin, as he is popularly known, decided to transfer the capital from Ayutthaya to a site nearer to the sea which would facilitate foreign trade, ensure the procurement of arms, and make defense and withdrawal easier in case of a renewed Burmese attack. He established his new capital at Thon Buri on the west bank of the Chao Phraya River. The rule of Taksin was not an easy one. The lack of central authority since the fall of Ayutthaya led to the rapid disintegration of the kingdom, and Taksin's reign was spent reuniting the provinces.

Rattanakosin Period (1782 - the Present) After Taksin's death, General Chakri became the first king of the Chakri Dynasty, Rama I, ruling from 1782 to 1809. His first action as king was to transfer the royal capital across the river from Thon Buri to Bangkok and build the Grand Palace. Rama II (1809-1824) continued the restoration begun by his predecessor. King Nang Klao, Rama III (1824-1851) reopened relations with Western nations and developed trade with China. King Mongkut, Rama IV, (1851-1868) of "The King and I" concluded treaties with European countries, avoided colonialization and established modern Thailand. He made many social and economic reforms during his reign.

King Chulalongkorn, Rama V (1869-1910) continued his father's tradition of reform, abolishing slavery and improving the public welfare and administrative system. Compulsory education and other educational reforms were introduced by King Vajiravudh, Rama VI (1910-1925). During the reign of King Prajadhipok, (1925-1935), Thailand changed from an absolute monarchy to a constitutional monarchy. The king abdicated in 1933 and was succeeded by his nephew, King Ananda Mahidol (1935-1946). The country's name was changed from Siam to Thailand with the advent of a democratic government in 1939. Our present monarch, King Bhumibol Adulyadej, is King Rama IX of the Chakri Dynasty.

http://www.tourismthailand.org/

=>> ABOUT THAILAND

The kingdom of Thailand lies in the heart of Southeast Asia, making it a natural gateway to Indochina, Myanmar and Southern China. Its shape and geography divide into four natural regions : the mountains and forests of the North; the vast rice fields of the Central Plains; the semi-arid farm lands of the Northeast plateau; and the tropical islands and long coastline of the peninsula South.

The country comprises 76 provinces that are further divided into districts, sub-districts and villages. Bangkok is the capital city and centre of political, commercial, industrial and cultural activities. It is also the seat of Thailand's revered Royal Family, with His Majesty the King recognised as Head of State, Head of the Armed Forces, Upholder of the Buddhist religion and Upholder of all religions.

Thailand is a constitutional monarchy with His Majesty King Bhumibol Adulyadej, or King Rama IX, the ninth king of the Chakri Dynasty, the present king. The King has reigned for more than half a century, making him the longest reigning Thai monarch. Thailand embraces a rich diversity of cultures and traditions. With its proud history, tropical climate and renowned hospitality, the Kingdom is a never-ending source of fascination and pleasure for international visitors.

Neighboring countries: 1) Myanmar - west and north, 2) Lao P.D.R. - north and northeast, 3) Cambodia - southeast and 4) Malaysia - south.

Area: 513,115 sq. km.

Topography: Thailand is divided into 4 natural regions:
The mountainous North, with its profusion of multi-coloured orchids, fascinating native handicrafts and winter temperatures are sufficiently cool to permit cultivation of temperate fruits such as strawberries and peaches; The high Northeast Plateau, which still jealously guards its many archaeological and anthropological mysteries; The Central Plain, one of the world's most fertile rice and fruit-growing areas with colourful traditional culture and way of life as well as the sandy beaches of the East Coast and vibrant cosmopolitan Bangkok; The peninsular South where the unspoiled beaches and idyllic islands complement economically vital tin mining, rubber cultivation and fishing.

Population: Thais are well-known for their friendliness and hospitality. A large majority of over 62 million citizens of Thailand are ethic Thai, along with strong communities whose ethnic origins lie in China, India and elsewhere. About 7 million people reside in the capital city of Bangkok.

People: Thai (80%), Chinese (10%), Malay (3%), and the rest are minorities (Mons, Khmers, hill tribes) Ethnic Thais form the majority, though the area has historically been a migratory crossroads, and has thus produced a degree of ethnic diversity. Integration is such, however, that culturally and socially there is enormous unity.

Language: Spoken and written Thai is largely incomprehensible to the casual visitor. However, English is widely understood, particularly in Bangkok where it is almost the major commercial language. English and some European Languages are spoken in most hotels, shops and restaurants in major tourist destinations, and Thai-English road and street signs are found nationwide.

Map Of Thailand

THAI

The earliest mention of the Thai, as a nation in south China call NAN-JOA, comes from Chinese records dating back to the sixth century BCE. These early Thai emanated out of the Yunnan region and dispersed into the general area of what is today Thailand. These Thai peoples arrived in various waves and displaced the earlier native Mon and Khmer populations as they settled the region with a large group settling in Thailand during the Sung period of China roughly around 960 CE. The related Lao people split off from the early Tai-Kadai peoples and moved into Southeast Asia, mainly Laos, while another kindred people, the Shan, made their way into Myanmar.

The founding of the Sukhothai kingdom culminated in the emergence of the first Thai nation-state founded in 1238. Various conflicts in the Chinese-dominated region of Nanchao facilitated increased migration of the Thai, especially mercenaries fleeing from the Mongol conquest of China, and helped establish the Thai as a regional power. Successful wars with the Mon helped to establish the kingdom of Lan Na as the Thai increased their hold in Southeast Asia. The early Thai brought their Buddhist and Chinese traditions, but also assimilated much of the native Khmer and Mon culture of Southeast Asia. (See Thai Chinese for more details)

A new city-state known as Ayutthaya, named after the Indian city of Ayodhya, was founded by Ramathibodi (a descendant of Chiang Mai) and emerged as the center of the growing Thai Empire starting in 1350. Inspired by the then Hindu-based Khmer Empire (Cambodia), the Ayutthaya Empire's continued conquests led to more Thai settlements as the Khmer Empire weakened after their defeat at Angkor in 1444. During this period, the Thai developed a feudal system as various vassal states paid homage to the Thai kings. Even as Thai power expanded at the expense of the Mon and Khmer, the Thai Ayutthaya faced setbacks at the hands of the Malay at Malacca and were checked by the Toungoo of Burma.

Though sporadic wars continued with the Burmese and other neighbors, Chinese wars with Burma and European intervention elsewhere in Southeast Asia allowed the Thai to develop an independent course by trading with the Europeans as well as playing the major powers against each other in order to remain independent. The Chakkri dynasty under Rama I held the Burmese at bay, while Rama II and Rama III helped to shape much of Thai society, but also led to Thai setbacks as the Europeans moved into areas surrounding modern Thailand and curtailed any claims the Thai had over Cambodia, in dispute with Burma and Vietnam. The Thai learned from European traders and diplomats, while maintaining an independent course. Chinese, Malay, and British influences helped to further shape the Thai people who often assimilated foreign ideas, but managed to preserve much of their culture and resisted the European colonization that engulfed their neighbors.Thailand is also the only country that was not colonized in Southeastern Asia area in the early history

http://www.tourismthailand.org/